از برکناری یزدانی خرم و آمدن خطیب شروع شد و برکناری صنعتکاران و روی کار آمدن رنگرز  و سپردن مسئولیت فنی تیم ملی کشتی آزاد به خادم و استعفای غلامرضا محمدی سرمربی این تیم ادامه دار شد و معلوم نیست در این فاصله کم تا المپیک قرار است چه اتفاقات ریز و درشت دیگری برای کشتی ایران بیافتد.
در همه جای دنیا تلاش می شود در فاصله کوتاه مانده به مسابقات حساس و تاثیر گذار در عملکرد ورزشی یک کشور کمترین فشار و استرس و تغییرات به فدراسیون و تیم ملی و مسئولان و مربیان وارد شود. آنوقت در کشور ما درست برخلاف این اتفاق می افتد.یکی سرپرست فدراسیون کشتی را عوض می کند. دیگری حکم سرمربی و مدیر فنی تیمها را تغییر می دهد. دیگری عزل و دومی منصوب می شود و توجیه این همه بلبشو نا بسامانی هم می شود دلسوزی و ادای دین و تغییر برای کسب موفقیت در المپیک لندن که کمتر از هشت ماه دیگر به آغاز آن مانده است.
شاید به نظر محمد بنا سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی حضور رسول خادم، حسن رنگرز و دیگر بزرگان کشتی نوید بخش روزهای خوبی برای ورزش اول ایران باشد اما قطعا تضمینی برای این نظر وجود ندارد.
درست که رسول خادم از مفاخر کشتی ایران است و حضور وی در مدیریت تیم‌های ملی و امور فنی می تواند یرای کشتی خوب باشد اما آیا با وجود مسئولیتهای ریز و درشت آقای خادم در شورای شهر چنین امکانی وجود دارد تا وی به کشتی خدمت کند.
بنا همچنین معتقد است حسن رنگرز نیز از قهرمانان تحصلیکرده و فنی کشتی ایران است و در مجموع حضور تمامی افراد بزرگ و تاثیر گذار کشتی می‌تواند بنفع این رشته باشد ولی نفع کشتی در این است که با کمترین تغییر و تحولات سلیقه ای و نشات گرفته از خطوط و جناح بندی سیاسی به کار خود ادامه دهد.
"خطیب سرپرست فدراسیون کشتی مسلما با مدیریت خود شرایطی را فراهم می‌کند تا کشتی ایران با بهره گیری از پتانسیل‌های خود در آوردگاه المپیک به نتیجه خوبی دست پیدا کند." این گفته های بنا به همراه حرف های منصور برزگر سرمربی تیم ملی کشتی آزاد که اعلام کرده "خادم از چهر ه‌های تاثیر گذار در کشتی ایران است هر جا باشد مثمرثمر بوده و حضورش به نفع کشتی است" مخاطب را سردر گم و از موفقیت در المپیک لندن نا امید می کند چراکه با آمدن خادم و رنگرز و رفتن صنعتکاران و استعفای غلامرضا محمدی از سمت سرمربیگری تیم ملی کشتی آزاد تنها چیزی که به گوش نمی رسد نوید اتفاقات خوب  برای کشتی ایران است.